گاهى اصلاح نمودن خداى تعالى انسان را از نظر شايسته آفريدن اوست و گاهى به از بين بردن فساد و تباهى از او بعد از آفرينش ، و زمانى اصلاح از سوى خدا براى انسان به حكم و دستورى است كه براى اصلاح او داده است و آيات : ( وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ - 2 / محمّد ) ( يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمالَكُمْ - 71 / حجرات ) ( وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي - 15 / احقاف ) ( إِنَّ اللَّهَ لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ - 81 / يونس ) يعنى : تبهكاران و فسادانگيزان كه در كارشان با خداى ضدّيت و مخالفت مىكنند . زيرا آنها فساد مىكنند و خداى تعالى در تمام افعالش قصد صلاح دارد پس بناچار عمل آنها را اصلاح نمىكند . صَالِح - اسمى است براى پيامبرى عليه السّلام . گفت : ( يا صالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينا مَرْجُوًّا - 62 / هود ) ( قوم بت پرست صالح به او گفتند ، اى صالح ما نسبت به تو اميدها داشتيم ) . صلد : خداى تعالى گويد : ( فَتَرَكَهُ صَلْداً - 264 / بقره ) يعنى سنگى سخت كه چيزى را نمىروياند . و از اين معنى - صَلْد - يعنى سرى كه موى نمىروياند ، تعبير شده است . ناقةٌ صَلُودٌ و مِصْلَادٌ : شتر كم شير . فرسٌ صَلُودٌ : اسبى كه عرق نمىكند . صَلَد الزّند : سنگ آتش زنه‌اى كه جرقّه خارج نمىكند . صلو : الصَّلْيُ - در مورد افروختن آتش است .